Ετικέτες

, ,

Web_Gustav-Klimt_combination_no_ii (2)

 

Η ερωτική καταστροφή συγγενεύει, ίσως, μ’ αυτό που, στο ψυχωτικό πεδίο, ονομάστηκε ακραία κατάσταση, και είναι μια «κατάσταση που βιώνεται από το υποκείμενο ως αναπόδραστος παράγοντας του αφανισμού του». Η εικόνα αυτή αφορμάται απ’ αυτά που συνέβησαν στο Νταχάου. Δεν είναι, αλήθεια, άηθες να συγκρίσεις την κατάσταση ενός υποκειμένου που αντιμετωπίζει ερωτικά προβλήματα, με την κατάσταση ενός έγκλειστου στο στρατόπεδο συγκέντρωσης του Νταχάου; Μια από τις πιο ανήκουστες ύβρεις της Ιστορίας μπορεί να εξομοιωθεί με ένα ασήμαντο, παιδαριώδες, σπουδαιοφανές και αδιόρατο περιστατικό που έπληξε ένα υποκείμενο που απλώς κατατρύχεται από το Φαντασιακό του; Κι όμως, οι δυο αυτές καταστάσεις, έχουν κάτι το κοινό: είναι, κυριολεκτικά, πανικές. Πρόκειται για καταστάσεις χωρίς υπόλοιπο, χωρίς επιστροφή: πρόβαλα τον εαυτό μου στον άλλον με τόση δύναμη, ώστε όταν εκείνος μου λείπει, δεν μπορώ να συγκεντρωθώ, να ξαναβρώ τον εαυτό μου: χάθηκα για πάντα.

Ρολάν Μπαρτ, Αποσπάσματα ερωτικού λόγου,
Μτφ. Βασίλη Παπαβασιλείου, εκδ. Ράππα, 1977

 

_

Advertisements