Ετικέτες

, , , ,

 

20108672_296286197502058_660310490332319843_n

Τη Δευτέρα 17 Ιουλίου το Πενταμελές Εφετείο Αθηνών (Τμήμα Αναστολών) με πλειοψηφία 3-2, αποφάσισε την προφυλάκιση των Ηριάννας Β.Λ. και Περικλή Μ., απορρίπτοντας το αίτημά τους για αναστολή εκτέλεσης της πρωτόδικης ποινής 13 ετών, η οποία τους επιβλήθηκε για ένταξη στην οργάνωση «Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς» και διακεκριμένη οπλοκατοχή. Απορριπτική ήταν και η πρόταση του εισαγγελέα Προβατάρη.

Για το ιστορικό της υπόθεσης, να υπενθυμίσω ότι, την 1η Ιουνίου 2017, η Ηριάννα,  καταδικάστηκε από το Β’ Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων σε κάθειρξη 13 ετών χωρίς αναστολή ως μέλος τρομοκρατικής οργάνωσης, αφού προηγουμένως είχε συλληφθεί επειδή διατηρούσε σχέσεις με νεαρό που είχε συλληφθεί ως ύποπτος για συμμετοχή στην Ε.Ο. «Συνωμοσία των Πυρήνων της Φωτιάς», και επιπρόσθετα και για το δείγμα DNA που βρέθηκε σε όπλο. Συγκεκριμένα, η καταδίκη της στηρίχθηκε στη μερική ταυτοποίηση γενετικού υλικού της κατηγορούμενης πάνω σε γεμιστήρα όπλου, αποδεικτικό στοιχείο που ποτέ στο παρελθόν δεν έχει κριθεί αρκετό για να τεκμηριώσει ανάλογη απόφαση και ενώ ο σύντροφός της αθωώθηκε από το πρωτόδικο κιόλας δικαστήριο. Μάλιστα, για το συγκεκριμένο θέμα, 41 γενετιστές και βιολόγοι υπογράφουν επιστολή, την οποία προώθησαν στα μέσα μαζικής ενημέρωσης και με την οποία αναλύουν το λόγο για τον οποίο το δείγμα DNA της Ηριάννας, δεν αποτελεί ικανό στοιχείο για την καταδίκη της. Συγκεκριμένα αναφέρουν:

» Τα επιστημονικά πορίσματα που αφορούν σε γενετικό υλικό επιδέχονται διαφόρων ερμηνειών ακόμη και όταν προέρχονται από ποιοτικώς και ποσοτικώς αξιόπιστα δείγματα. Οι δικαστικές αποφάσεις κατά συνέπεια δεν μπορούν να βασίζονται μόνο σε αυτά, πόσο μάλλον σε περιπτώσεις όπως της Ηριάννας όπου το δείγμα έδωσε ελλιπέστατα και ανακριβή αποτελέσματα. Η τήρηση αυστηρών κανόνων και η θέσπιση αυστηρών πλαισίων κατά τα ευρωπαϊκά και διεθνή πρότυπα θα πρέπει να αποτελέσει προτεραιότητα έτσι ώστε να αποφευχθούν ανάλογες περιπτώσεις στο μέλλον. Ο κίνδυνος να παγιωθεί μια τέτοια πρακτική είναι κίνδυνος για το σύνολο της κοινωνίας.»  >>>

Σχετικά με το ιστορικό ο συντροφός της Κωνσταντίνος Παπαδόπουλος αναφέρει:

«14 Μαρτίου 2011. ΕΚΑΜ εισβάλουν στο σπίτι που νοίκιαζα στο Χολαργό και με συλλαμβάνουν ως ύποπτο για συμμετοχή στην Ε.Ο. Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς. Η Ηριάννα έχει την ατυχία εκείνο το βράδυ να κοιμηθεί μαζί μου. Προσάγεται στη ΓΑΔΑ όπου δίνει προανακριτική κατάθεση, οικειοθελώς DNA, αποτυπώματα και την ίδια μέρα αφήνεται ελεύθερη.
Εγώ θα αφεθώ ελεύθερος με περιοριστικούς όρους 3 μέρες μετά.
18 Νοέμβρη 2011. Σύμφωνα με την κατάθεση ενός «μάρτυρα» που δεν ξαναεμφανίζεται ποτέ στο εξής, ούτε στο δικαστήριο, ανακαλύπτονται όπλα που δεν έχουν χρησιμοποιηθεί πουθενά σε χώρο του ΕΜΠ στου Ζωγράφου.
11 Ιανουαρίου 2013. Συλλαμβάνεται η Ηριάννα και κατηγορείται ως μέλος της ΣΠΦ και για οπλοκατοχή με βάση ένα χαμηλής ποσότητας και κακής ποιότητας δείγμα DNA σε γεμιστήρα εκτός όπλου , από τα ευρήματα στο ΕΜΠ. Ενάμισι χρόνο μετά την υποτιθέμενη ανακάλυψη των όπλων και δύο χρόνια με το DNA της να υπάρχει στα χέρια της αστυνομίας.
Η Ηριάννα αφήνεται ελεύθερη με περιοριστικούς όρους αυτή τη φορά, χωρίς ο ειδικός εφέτης ανακριτής να δώσει στη δημοσιότητα τα στοιχεία και τη φωτογραφία της. Θα το κάνει λίγες μέρες αργότερα με non paper ο τότε υπουργός Προ.Πο. Νίκος Δένδιας.
Όλα αυτά συμβαίνουν κατά τη διάρκεια της δίκης μου, με ότι μπορούσε να σημαίνει αυτό για την εξέλιξή της. Το δικαστήριο τελειώνει με αθωωτική και αμετάκλητη απόφαση για μένα που είχε και τη σύμφωνη γνώμη του εισαγγελέα, αφού αποδέχεται ότι μόνο φιλική σχέση υπάρχει με ορισμένα μέλη της ΣΠΦ στα πλαίσια του αντιεξουσιαστικού χώρου, κάτι που δεν αρνήθηκα ποτέ.
Η Ηριάννα δεν απομακρύνεται από εμένα παρ’ όλη τη στοχοποίηση. Μένει, αγνοεί επιδεικτικά τον φόβο και συνεχίζει τη ζωή της. Δουλεύει παθιασμένα, συνεχίζει να εξελίσσεται επαγγελματικά, να έχει φίλους , να ονειρεύεται, να ζει. Κι εγώ πάντα δίπλα της.
Αν δεν έζησε κάποιος από μέσα τη δίκη της στο ακροατήριο, δύσκολα μπορεί να κατανοήσει τι συνέβη. Η εισαγγελέας από την αρχή αναφερόταν σε εμένα σαν να είμαι ξανά κατηγορούμενος, δεν μπορούσε να χωνέψει πως, ένα άλλο, ομοιόβαθμο με το δικό τους δικαστήριο, αθώωσε αμετάκλητα έναν άνθρωπο που δήλωνε φίλος με μέλη της ΣΠΦ. Δεν το χωρούσε το μυαλό της. Ρωτούσε προκατειλημμένη την Ηριάννα γιατί δεν χωρίζαμε. Ενέπλεξε στην υπόθεση άσχετα με οποιαδήποτε δικογραφία άτομα. Παιδικοί μας φίλοι που αναφέρθηκαν από την Ηριάννα σαν επισκέπτες του σπιτιού μου συκοφαντήθηκαν και έγιναν στα χείλη της επιχείρημα ενοχής. Έφτασε στο σημείο να τους αναφέρει και στην εισαγγελική της πρόταση.
Μια πρόεδρος που δεν βρήκε μισό επιχείρημα να ψελλίσει για να στηρίξει την καταδικαστική απόφαση. Μια λέξη μόνο, ένοχη.
Η Ηριάννα καταδικάστηκε από αυτές τις λίγες σε 13 χρόνια φυλακής.
Η Ηριάννα καταδικάστηκε ως μέλος της ΣΠΦ επειδή είχε σχέση μαζί μου. Εγώ όμως σύμφωνα με τα δικά τους δικαστήρια δεν είμαι μέλος…
Η Ηριάννα καταδικάστηκε για οπλοκατοχή με μόνο στοιχείο ένα χαμηλής ποσότητας και κακής ποιότητας δείγμα DNA, το οποίο όταν ζητήθηκε από το στάδιο κιόλας της ανάκρισης για επανέλεγχο σε πιστοποιημένο και εξειδικευμένο εργαστήριο, που συνεργάζεται με δικαστικές αρχές σε όλη την Ευρώπη, η απάντηση που δόθηκε από την αστυνομία ήταν ότι «τελείωσε». Μια και έξω. Και θα πρέπει να τους πάρουμε στα σοβαρά. Αυτούς που είχαν και τα ευρήματα και το DNA της Ηριάννας και έκαναν ενάμισι χρόνο να βγάλουν αποτέλεσμα.
ΠΑΡΑΝΟΙΑ; ΑΝΟΗΣΙΑ; ΠΡΟΚΑΤΑΛΗΨΗ; ΑΝΩΘΕΝ ΕΝΤΟΛΕΣ;
Δε με αφορά. Μ’ αυτό το σκεπτικό οποιοσδήποτε μπορεί να κατηγορηθεί και να καταδικαστεί για οτιδήποτε. Αρκεί να είναι φίλος με κάποιον που είναι φίλος με κάποιον…
Άρθρο παρέμβαση του Κωνσταντίνου Παπαδόπουλου, στην εφημερίδα των Συντακτών efsyn.gr» >>>

Μετά τη δημοσιοποίηση της απόφασης υπήρξαν αντιδράσεις που εκδηλώθηκαν τόσο στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης (facebook, twitter, blogs κλπ), με αρθρα σε έντυπο και ηλεκτρονικό τύπο, όσο και με επιθέσεις ομάδας «αντιεξουσιαστών» σπάζοντας τις βιτρίνες καταστημάτων στην Ερμού και βάζοντας φωτιές σε κάδους.

Παρά το γεγονός ότι η Ηριάννα είναι το «δημοφηλές» πρόσωπο με αφορμή τη στάση της Διακαιοσύνης και την απόφασή της για προφυλάκιση, ωστόσο το ανάλογο συνέβη και με τον Περικλή συγκάτοικο του συντρόφου της Ηριάννας. Ο 33χρονος Περικλής είχε την ατυχία να εντοπιστεί τμήμα αποτυπώματος στην εσωτερική επιφάνεια εξωφύλλου βιβλίου, το οποίο είχε εντοπιστεί σε σπίτι στο Βόλο, στο οποίο διέμεναν κατηγορούμενοι σε άλλη δικογραφία της ΣΠΦ.
«Προς επίρρωση των αποδεικτικών στοιχείων, καταγράφεται πως πραγματοποιήθηκαν και “ταξίδια στο εξωτερικό” δίχως να αναφέρονται ημερομηνίες ή άλλα περιστατικά. Αντίθετα, επισημαίνονται δύο ταξίδια που πραγματοποίησε ο 33χρονος Περικλής, καταλήγοντας πως αυτά σχετίζονται με τρομοκρατία και πάλι χωρίς περαιτέρω στοιχεία.
Μεταξύ αυτών και ένα ταξίδι στην Ισπανία, με το οποίο επιχειρήθηκε να αιτιολογηθεί η ποινή κάθειρξης. Αναφέρεται χαρακτηριστικά:

“Γίνονται ταξίδια στο εξωτερικό, όπως στη Βαρκελώνη του Περικλή Μπ. και του Κωνσταντίνου Παπαδόπουλου, αδικαιολόγητα, όχι για αναψυχή, ήτοι σε πόλη της Ισπανίας που είναι γνωστή για την εκεί δράση ανάλογων τρομοκρατικών οργανώσεων”. » >>> 

Η αλήθεια είναι ότι τα στοιχεία στα οποία βασίστηκε η καταδίκη του Περικλή Μπ. είναι στο ίδιο σκεπτικό με αυτά της Ηριάννας. Ωστόσο, η αλήθεια είναι, ότι δεν έγινε στον ίδιο βαθμό «ντόρος» και για τον Περικλή. Γιατί άραγε; (ένα ερώτημα που μένει σε εκκρεμότητα).

Θυμός, οργή, επιβεβαίωση απογοητευτικών εκτιμήσεων, επικρατεί στον κόσμο, εκδηλώσεις που στρέφονται κατά της δικαιοσύνης και τους δικαστές, αμφισβητώντας την σχέση δικαίου και δικαιοσύνης και κρατώντας επιφυλάξεις για τις προθέσεις και την αντικειμενικότητά τους. Από πληροφορίες που δημοσιεύονται συνεχώς στα μέσα,  φαίνεται όχι μόνο ότι δεν έχει ηρεμήσει το κλίμα, αλλά, αντίθετα, φαίνεται να οργανώνεται και να ξεκινά νέος γύρος κινητοποιήσεων, (αντι)δράσεων, διαμαρτυριών, όπως η πορεία διαμαρτυρίας (18/7/2017) στο κέντρο της Θεσσαλονίκης από άτομα του ευρύτερου αντιεξουσιαστικού χώρου προκειμένου να εκφράσουν την αλληλεγγύη τους και διατηρείται στο avazoo.org σελίδα στην οποία ψηφίζουν για την απευλευθέρωση της Ηριάννας με τον τίτλο «ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΗΝ ΗΡΙΑΝΝΑ».

Θέση στο θέμα παίρνουν και τα πολιτικά κόμματα. Στις 18 Ιουλίου 2017 η ΚΕ του ΚΚΕ εξέδωσε ανακοίνωση σχετικά με την απόρριψη της αίτησης αποφυλάκισης της Ηριάννας Β.Λ.:

«Η επιμονή των δικαστηρίων στην άδικη φυλάκιση της Ηριάννας Β.Λ., χωρίς κανένα σοβαρό αποδεικτικό στοιχείο, μετά και τη χθεσινή απόφαση του πενταμελούς Εφετείου της Αθήνας, είναι απαράδεκτη, προκλητική, απέναντι στο κοινό περί δικαίου αίσθημα κι επικίνδυνη για τις λαϊκές ελευθερίες.

Σοβαρές ευθύνες επωμίζεται και η κυβέρνηση που, όχι μόνο διατηρεί άθικτο το αυταρχικό-κατασταλτικό νομοθετικό πλαίσιο των προηγούμενων κυβερνήσεων, που τυλίγει ανθρώπους σε μια «κόλλα χαρτί» και αποτελεί τη βάση τέτοιων απαράδεκτων δικαστικών αποφάσεων, αλλά και το εμπλουτίζει συνεχώς, στο πλαίσιο και της προσαρμογής της ελληνικής νομοθεσίας στις αντιδραστικές ευρωενωσιακές κατευθύνσεις. >>>

Κυβερνητική θέση

«Η δικαιοσύνη δημιουργεί την υπόνοια ότι κρίνει και σταθμίζει με κριτήρια πέραν της νομικής κρίσης» δήλωσε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Δημήτρης Τζανακόπουλος, αναφορικά με τη δικαστική εξέλιξη στην υπόθεση της Ηριάννας. >>>

Αναρωτιέμαι, ποιος δουλεύει ποιον. Δεν μπορεί να κάνουν οι πολιτικοί δημόσιες δηλώσεις αποδομώντας την κρίση των δικαστών, θέτοντας τις βάσεις για μια βαθιά αμφισβήτηση της Δικαιοσύνης την κρίση της οποίας θέτουν στο τραπέζι της κριτικής και εκφράζοντας την άποψη, χωρίς καμία νομική βάση, ότι οι δικαστές καταδικάζουν και απορρίπτουν τα αιτήματα αναστολής εκτέλεσης της ποινής τους, άδικα, με αποτέλεσμα να φυλακιστούν και να φράξουν  την επαγγελματική της πορεία, το μέλλον τους.

Έχουν περάσει τρεις ημέρες από την απόφαση του πενταμελούς Εφετείου και ο κουρνιαχτός δεν λέει να κοπάσει. Πού οφείλετε αυτή η αναστάτωση και ο θυμός του κόσμου; Ακούγονται διαμαρτυρίες που αφορούν στην άδικη απόφαση των δικαστών, αναρωτιούνται πώς ενώ επιστήμονες (βιολόγοι/βιοεπιστήμονες, ερευνητές, κλπ) επιβεβαιώνουν την σαθρότητα του βασικού στοιχείου στο οποίο βασίστηκε η πρωτόδικη απόφαση του δικαστηρίου, δηλαδή, του σκιώδους «δείγματος» / «μείγματος» DNA της Ηριάννας, δεν έπεισε του δικαστές οι οποίοι προσπέρασαν τις επιστημονικές εκτιμήσεις και αποφάσισαν την καταδίκη της και στην συνέχεια την προφυλάκισή της. Δεν έλαβαν υπόψη τους ούτε τις ακαδημαϊκές σπουδές της στη Φιλοσοφία

Ωστόσο, υπάρχει και κόσμος που ακόμη κι αν έχει διαφορετική γνώμη για την απόφαση των δικαστών ωστόσο δεν την αμφισβητεί και την αποδέχεται πιστεύοντας ότι οι δικαστικές αποφάσεις πρέπει να μένουν στο απυρόβλητο.

Εδώ θα ήθελα να παραθέσω μια ανακοίνωση των Δικαστών Ελλάδος που εκδόθηκε το 2013 και αφορούσε στο θέμα της δημόσιας κριτικής των δικαστικών αποφάσεων.

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ
ΓΙΑ ΤΑ ΟΡΙΑ ΤΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΚΡΙΤΙΚΗΣ ΤΩΝ ΔΙΚΑΣΤΙΚΩΝ ΑΠΟΦΑΣΕΩΝ

ΕΝΩΣΗ ΔΙΚΑΣΤΩΝ & ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΩΝ
ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ
(ΠΡΩΗΝ ΣΧΟΛΗ ΕΥΕΛΠΙΔΩΝ)
ΚΤΙΡΙΟ 6 –ΓΡΑΦΕΙΟ 210
ΤΗΛ: 210 88 27 380- FAX 210 88 41 529
Τ.Κ. 101. 71
e- mail: endikeis@otenet.gr

Αθήνα, 8-3-2013
Aρ.Πρωτ.:43

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Όπως και παλαιοτέρα έχουμε τονίσει, ο κάθε Έλληνας πολίτης και κυρίως οι μετέχοντες στο δημόσιο βίο της χώρας, οφείλουν να είναι ιδιαίτερα προσεκτικοί και συγκρατημένοι, όταν αναφέρονται σε δικαστικές αποφάσεις. Δηλώσεις, οι οποίες αποδοκιμάζουν ή επικροτούν τις δικαστικές αποφάσεις, ανάλογα με το εάν αυτές είναι ή όχι κατά περίπτωση αρεστές, επιβάλλεται να αποφεύγονται, τουλάχιστον μέχρι την αμετάκλητη κρίση τους, διότι εκλαμβάνονται ευλόγως αφενός μεν ως παρέμβαση στο έργο της Δικαιοσύνης, κατά ευθεία παράβαση του Συντάγματος, αφετέρου δε ως προσπάθεια κλονισμού της εμπιστοσύνης των πολιτών, προς την αμεροληψία και την ανεξαρτησία των Δικαστών η οποία (ανεξαρτησία) αποτελεί το θεμέλιο του Κράτους Δικαίου. Πολύ περισσότερο δε, να αποφεύγονται δηλώσεις, οι οποίες υπερβαίνουν τα ακραία όρια της δημόσιας κριτικής των δικαστικών αποφάσεων , όπως συμβαίνει τις τελευταίες ημέρες με τις δηλώσεις σε βάρος των Δικαστών του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Θεσσαλονίκης, για την απόφαση στην γνωστή υπόθεση της υπεξαίρεσης στο Δήμο Θεσσαλονίκης και σε βάρος των Δικαστών του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Αθηνών, για την απόφαση στην υπόθεση του πόθεν έσχες πολιτικού, δεδομένου μάλιστα ότι και στις δύο περιπτώσεις πρόκειται περί Δικαστών οι οποίοι κατά τη διάρκεια της πολύχρονης δικαστικής διαδρομής τους, έχουν αποδείξει ότι ασκούν με ακεραιότητα και με αυξημένη ευσυνειδησία τα δικαστικά τους καθήκοντα.

Πηγή: Ενωση Δικαστών και Εισαγγελέων


Στις 22 Ιουλίου 2017 ο Φώτης Κουβέλης της ΔΗΜΑΡ, έδωσε συνέντευξη στο ΑΠΕ – ΜΠΕ και στον δημοσιογράφο Ορέστη Παναγιώτου, σχετικά με το παραπάνω θέμα που έθεσα στις 20/7, ανάμεσα στα άλλα λέει:

«Αυτοί οι οποίοι επικαλούνται στον όψιμο λόγο τους ότι δήθεν ο κοινωνικός έλεγχος που γίνεται για συγκεκριμένες δικαστικές αποφάσεις δηλαδή για το δικαιοδοτικό έργο της δικαιοσύνης ότι αποτελεί και παρέμβαση στο έργο αυτό, αντιθέτως θα έλεγα ότι είναι δικαίωμα του κάθε πολίτη, είναι δικαίωμα του ελεύθερου Τύπου, των δημοσιογράφων, των λειτουργών της ελευθεροτυπίας να κρίνουν το δικαιοδοτικό έργο. Διότι το δικαιοδοτικό έργο αποτελεί μορφή εξουσίας. Και όλες οι εξουσίες πηγάζουν από το λαό και υπάρχουν αυτές οι εξουσίες υπέρ αυτού του λαού. Και οι αποφάσεις των δικαστηρίων εκτελούνται στο όνομα του ελληνικού λαού, όπως ορίζει το Σύνταγμα.

Επίσης, κ. Παπαδημητρίου, το δικαιοδοτικό έργο αποτελεί έκφανση της κοινωνικής ζωής και ως τέτοια θα πρέπει και μπορεί να κρίνεται και να αξιολογείται. Να προσθέσω σε συνάφεια με τα όσα είπα, ότι ο καθένας μπορεί, πάντοτε κατά το Σύνταγμα, να εκφράζει και να διαδίδει προφορικά, γραπτά και διά του Τύπου τους στοχασμούς του τηρώντας τους νόμους του κράτους.»

Επίσης, σε άλλο σημείο λέει:

«Και πρέπει να σας πω ότι και το ίδιο το δικαστήριο, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων με αποφάσεις του υπερασπίζεται την ελευθερία της έκφρασης και σε περιπτώσεις μάλιστα σκληρής και ιδιαίτερα έντονης κριτικής της δικαιοσύνης. Ενδεικτικά αναφέρομαι ότι υπάρχουν αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου που καταδίκασαν τη χώρα μας και υποχρεώθηκε να καταβάλει πρόστιμο για ανθρώπους οι οποίοι είχαν καταδικαστεί επειδή άσκησαν κριτική και έλεγχο του δικαιοδοτικού έργου της δικαιοσύνης. Είναι γνωστές αυτές οι αποφάσεις.»

Σημείωση περί δικαίου

» «Σύμφωνα με τον κλασικό ορισμό του Καντ, το δίκαιο αποτελεί το σύνολο των θεσμικών όρων, υπό τους οποίους η ελευθερία καθενός μπορεί να συνυπάρξει με την ελευθερία των άλλων κάτω από νόμους με καθολική ισχύ για όλους.

Η δίκαιη ή άδικη πράξη, το δίκαιο σχετίζονται με την ελευθερία.
Προσδιορίζοντας την έννομη ελευθερία, οι κανόνες επιφέρουν θεμιτούς περιορισμούς σ’αυτήν. Επομένως, «όσα καθιστούν πολύτιμη την ανθρώπινη ύπαρξη εξαρτώνται από την επιβολή περιορισμών στις πράξεις των άλλων ανθρώπων».

Εάν έτσι ιδωθεί το δίκαιο, τότε σύρουμε ευχερώς μια γραμμή διαχωρισμού ανάμεσα σε δίκαιη και άδικη πράξη.
Δίκαιη είναι η πράξη που μπορεί να συνυπάρξει με την ελευθερία όλων σε πολιτική κοινότητα σύμφωνα με κάποιον κανόνα με ισχύ καθολική.
Άδικη είναι η πράξη που θίγει τη δυνατότητα αυτή.
Οπότε, προς αποκατάσταση της αδικίας, δικαιολογείται κατ’ αρχήν η δυνατότητα να σκηθεί καταναγκασμός από την Πολιτεία πάνω σε όσους προσβάλλουν την ελευθερία των άλλων. »

Απόσπασμα από το βιβλίο  «Εισαγωγή στην Επιστήμη του Δικαίου» των Σταμάτη και Τάκη

 


Υπογράψτε στο avaaz.org
ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΗΝ ΗΡΙΑΝΑ

01a907f7e1c5d7fe3a83904dbb8ddb2d


Κείμενο Κ.Κ (Carina)

Advertisements