Ετικέτες

, , ,

Απομαγνητοφώνηση από Carina

Δημ.: John ευχαριστώ που παραβρεθήκατε στην εκπομπή μας σήμερα, και για να ξεκινήσουμε, στο βιβλίο σας είχατε γράψει πως για πολλά χρόνια εργαστήκατε ως οικονομικός δολοφόνος. Ποιοι είναι αυτοί οι οικονομικοί δολοφόνοι και πώς λειτουργούν;

J.P: Η δουλειά μου ήταν να εντοπίζω χώρες, όπως πετρέλαιο, μεγάλες αγορές και δίκτυα μεταφορών που οι εταιρίες μας ήθελαν. Μόλις εντοπίζαμε αυτές τις χώρες, του ετοιμάζαμε υπέρογκα δάνεια, όμως τα λεφτά δεν πήγαιναν ποτέ στις χώρες αλλά στις δικές μας εταιρείες για να αναλάβουν την κατασκευή μεγάλων που προσέφερεαν μεγάλα οφέλη στου πλούσιους των χωρών αυτών και στις δικές μας εταιρείες αλλά όχι στην πλειοψηφία του πληθυσμού. Στον οποίο πλυθυσμό βέβαια φορτώνονταν  ένα μεγάλο χρέος και μόλις είχαν δεσμευτεί με αυτά τα χρέη επιστρέφαμε μέσω του ΔΝΤ και στην περίπτωση της Ελλάδας μέσω της Ε.Ε με τεράστιες απαιτήσεις, όπως φόρων, μειώσεις δαπανών και ιδιωτικοποιήσεις μεγάλων δημόσιων επιχειρήσεων, όπως δίκτυα ύδρευσης και μεταφορών. Ουσιαστικά, υποδουλώναμε αυτές τις χώρες στα όργανα της κεφαλαιοκρατίας, στις μεγάλες εταιρείες, στο ΔΝΤ και στην περίπτωσή σας στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Δημ.: Πριν μιλήσουμε συγκεκριμένα για την υπόθεση της Ελλάδας, ας μιλήσουμε με μεγαλύτερη λεπτομέρεια για τον τρόπο με τον οποίο αυτοί οι οικονομικοί δολοφόνοι λειτουργούν. Αναφέρατε πως βυθίζουν αυτές τις χώρες στο χρέος, πως τα χρήματα που δανείζουν φεύγουν από τη χώρα. Αναφέρατε επίσης στο βιβλίο σας, πως παρουσιάζατε υπερβολικά αισιόδοξες προβλέψεις για την οικονομική ανάπτυξη αυτών των χωρών, που δεν είχαν καμία σχέση με την πραγματικότητα.

J.P: Ακριβώς. Λέγαμε πως αν επένδυαν σε αυτά τα μεγάλα οικονομικά έργα, η οικονομία τους θα αναπτυσσόταν με ταχείς ρυθμούς. Στην πραγματικότητα όμως, όταν επενδύεις σε αυτά τα μεγάλα έργα, εξακολουθεί, μεν, η οικονομική ανάπτυξη αλλά, σχεδόν αποκλειστικά για τους ήδη πλούσιους που ελέγχουν ένα τεράστιο ποσοστό της οικονομίας και όχι για τη μεγάλη πλειοψηφία του πληθυσμού. Το βλέπουμε σήμερα στις Ηνωμένες Πολιτείς, όπου αναπτύσσεται η οικονομία, αυξάνεται το ΑΕΠ, αλλά ταυτοχρόνως, αυξάνεται η ανεργία, αυξάνονται οι κατασχέσεις κατοικιών, και παρ όλα αυτά, εμείς δείχναμε πως απ’ αυτές τις μεγάλες επενδύσεις θα ακολουθούσε μεγάλη οικονομική ανάπτυξη κι έτσι θα δικαιολογούσαμε αυτά τα οδυνηρά και εξουθενωτικά δάνεια.

Δημ.: Υπάρχουν κάποια στοιχεία που συνδέουν τις χώρες που στοχεύουν οι οικονομικοί δολοφόνοι όπως για παράδειγμα το φυσικό ή ορυκτό πλούτο που διαθέτουν, ή μήπως η γεωστρατηγική θέση που έχουν στο χάρτη;

J.P: Ναι, όλα αυτά που αναφέρατε, πόροι όπως πετρέλαιο και άλλα ορυκτά, η γεωστρατηγική τοποθεσία, ή ακόμα και μεγάλες αγορές που διαθέτουν ή το χαμηλό εργατικό κόστος. Αυτά που βλέπουμε σήμερα στην Ευρώπη, δεν διαφέρουν τόσο από όσα ανάφερα. Συμπεριλαμβανομένου, βεβαίως, και της Ελλάδας.

Δημ.: Τί ακολουθεί από τη στιγμή που αυτές οι χώρες έχουν βυθιστεί στο χρέος; Με ποιον τρόπο επιβάλλουν οι οικονομικοί δολοφόνοι τις δικές τους απαιτήσεις;

J.P: Το καταφέρνουν επιμένοντας στις ιδιωτικοποιήσεις των Δημοσίων Υπηρεσιών, τα Δίκτυα Ύδρευσης και Μεταφοράς, πανεπιστήμια ακόμα και φυλακές. Απαιτούν, ακόμα, και την κατασκευή στρατιωτικών βάσεων. Ουσιαστικά αυτές οι χώρες γίνονται υπηρέτες της κεφαλαιοκρατίας, και ας μη ξεχάσουμε πως ακόμα σήμερα υπάρχει μια παγκόσμια αυτοκρατορία. Όχι της Αμερικής. Δεν βοηθάει τον αμερικάνικο λαό ιδιαιτέρως. Είναι μια αυτοκρατορία που οι μεγάλες εταιρίες κυριαρχούν. Ελέγχουν τις πολιτικές των Ηνωμένων Πολιτειών και σε μεγάλο βαθμό ελέγχουν τις πολιτικές άλλων χωρών.

Δημ.: Αναφέρατε νωρίτερα την άποψή σας για την Ελλάδα. Έχει γίνει θύμα των οικονομικών δολοφόνων. Ποια ήταν η αντίδρασή σας όταν μάθατε για την οικονομική κρίση στην Ελλάδα και για τα οικονομικά μέτρα που θα εφάρμοζε η χώρα.

J.P: Παρακολουθώ την Ελλάδα για πολλά χρόνια και και επίσης είχα μείνει για πολύ καιρό στην Ισλανδία και την Ιρλανδία. Με κάλεσαν στην Ισλανδία για να βοηθήσω την ενθάρρυνση του πληθυσμού να ψηφίσει «ΟΧΙ» στο δημοψήφισμα για την αποπληρωμή του χρέους. Τελικά ψήφισαν «ΟΧΙ» και τώρα η οικονομία της Ισλανδίας είναι σε καλύτερη κατάσταση από την υπόλοιπη Ευρώπη. Προσπάθησα να κάνω το ίδιο και στην Ιρλανδία. Αλλά εκεί δεν πέρασε το δημοψήφισμα -αν και έχουν ακουστεί πολλά για την εγκυρότητα αυτού του αποτελέσματος. Στην περίπτωση της Ελλάδα κατάλαβα αμέσως πως οι οικονομικοί δολοφόνοι χτυπούσαν τη χώρα. Σίγουρα η Ελλάδα έκανε λάθη. Οι ηγέτες σας έκαναν λάθη. Όχι τόσο πολύ ο ελληνικός λαός. Αλλά τώρα ο ελληνικός λαός καλείται να πληρώνει αυτά τα λάθη των ηγετών του που διαπράχθηκαν σε συνεργασία με τις μεγάλες τράπεζες. Αυτό έχει συμβεί παντού. Στην Λατινική Αμερική, στην Ασία και αλλού.

Δημ.: Υπάρχει πλέον στην Ελλάδα ένα κοινό αίσθημα αυτοαπαξίωσης καθώς πολλοί αισθάνονται πως οι ίδιοι και γενικότερα οι απλοί πολίτες φταίνε για την κατάσταση στην οποία βρίσκεται πλέον η χώρα και πως ο ίδιος ο ελληνικός λαός απέτυχε. Επίσης έχουν ελλατωθεί οι κινητοποιήσεις ενώ υπάρχει και μεγάλο κύμα μετανάστευσης απ΄την Ελλάδα. Αυτή η κατάσταση παρομοιάζεται με αυτά που είδατε στις άλλες χώρες που έπεσαν θύμα των οικονομικών δολοφόνων;

J.P: Ναι, αυτό είναι μέσα στο σχέδιο. Να πιστεί ο κόσμος ότι είναι λάθος, πως είναι κατώτερος. Η κεφαλοκρατία το καταφέρνει θαυμάσια, όπως στον πόλεμο του Βιετνάμ:όταν έπεισαν την κοινή γνώμη ότι το Βόρειο Βιετνάμ ότι ήταν ο εχθρός, ενώ σήμερα είναι οι μουσουλμάνοι. Είναι το παιχνίδι που λέμε, «διαίρει και βασίλευε», και ότι εμείς είμαστε οι καλοί, εμείς έχουμε πάντα δίκιο εσείς είσαστε πάντα λάθος. Στην περίπτωση της Ελλάδας γίνεται μεγάλη προσπάθεια να πιστούν οι Έλληνες ότι είναι τεμπέληδες και ανίκανοι. Ότι δεν ακολούθησαν τις σωστές πολιτικές. Ενώ στην πραγματικότητα οι ευθύνες γι αυτό πρέπει να αποδωθούν στους οικονομικούς κολλοσούς, που ανάγκασαν την Ελλάδα να ακολουθήσει αυτόν τον δρόμο. Κάτι παρόμοι γίνεται στις Ηνωμένες Πολιτείες που προσπαθούν να πείσουν τον κόσμο που βλέπει την κατοικία του να κατάσχεται από τις τράπεζες, ότι ήταν βλάκες, ότι ζούσαν πέραν απ τις δυνατότητές τους. Η αλήθεια είναι πως οι τραπεζίτες τους το επέβαλλαν. Παγκοσμίως λοιπόν εμπιστευτήκαμε τους τραπεζίτες που δεν πιστεύαμε πως θα μας συμβούλευαν για να αγοράσουμε ένα σπίτι που ήταν πιο ακριβό από αυτό που θα μπορούσαμε να αγοράσουμε. Σφίξτε τις ζώνες σας. Σε λίγα χρόνια η αξία του σπιτιού θα αυξηθεία, θα γίνετε πλούσιοι, ενώ στην πραγματικότητα έγινε το αντίθετο. Οι τράπεζες κατάσχεσαν τα σπίτια και τα πούλησαν ξανά. Και μετά είπαν στον κόσμο:εσείς είσαστε ηλήθιοι, είσαστε άπληστοι δεν πρέπει να αγοράσετε μια τόσο ακριβή κατοικία. Αυτό έχει γίνει σε πολλές χώρες συμπεριλαμβανομένου και της Ελλάδας.

Δημ.: Στην Ελλάδα, οι παραδοσιακές πολιτικές δυνάμει υποστηρίζουν πλήρως τις πολιτικές λιτότητας όπως επίσης και τα μεγάλα επιχειρηματικά και εκδοτικά συμφέροντα. Τί έχετε να πείτε γι αυτό;

J.P: Δεν με ξαφνιάζει, παρόλο που είναι γελείο, επειδή ξέρουν πως η λιτότητα δεν αποδίδει. Έχουμε αποδείξει επανειλημμένως και ίσως η καλύτερη απόδειξη είναι το αντίθετο. Στις Ηνωμένες Πολιτείες κατά τη διάρκεια της μεγάλης οικονομικής ύφεσης που ξεκίνησε το 1929, ο πρόεδρος Ρούζβελτ εφάρμοσε πολιτικές για την τόνωση της ρευστότητας και την αύξηση της απασχόλησης. Τέτοιες πολιτικές αποδίδουν. Όχι τα μέτρα λιτότητας. Πρέπει να καταλάβουμε πως στις Ηνωμένες Πολιτείες για παράδειγμα, τα τελευταία 40χρόνια η μεσαία τάξη έχει συρρικνωθεί. Το πραγματικό της εισόδημα έχει μειωθεί ενώ η οικονομία αναπτυσσόταν. Αυτό έχει γίνει παγκοσμίως. Το Μεγάλο Κεφάλαιο πρέπει να καταλάβει επιτέλους πως δεν εξυπηρετεί τα συμφέροντα κανενός η συρρίκνωση αυτή. Η μεσαία τάξη είναι η αγορά. Αν συνεχισθεί αυτή συρρίκνωση είτε στην Ελλάδα, είτε στην Αμερική, είτε αλλού, στο τέλος η ίδια η γραφειοκρατία θα χάσει. Κάποτε είχε πει ο Χένρι Φόρντ, ότι ήθελε να πληρώσει τους φόρους εργαζομένων του με αρκετά μεγάλο μισθό ώστε να μπορούν να αγοράσουν τα αυτοκίνητα που κατασκευάζουν. Αυτή είναι μια σοφή πολιτική. Η λιτότητα κάνει το αντίθετο. Είναι ανόητη.

Δημ.: Όταν γράψατε το βιβλίο σας το 2004, είχατε εκφράσει την ελπίδα σας για το ευρώ ότι θα έβαζε τέλος στην ηγεμονία της Αμερικής και του δολλαρίου παγκοσμίως. Θα περιμένατε ποτέ, πως θα βλέπατε αυτά που συμβαίνουν τώρα στην Ε.Ε. με την αυστηρή λιτότητα που έχει επιβάλει στην Ελλάδα και στις άλλες χώρες που αντιμετωπίζουν οικονομική κρίση;

J.P: Αυτό που δεν συνειδητοποίησα τότε ήταν πως η κεφαλαιοκρατία ήταν αντίθετη με την Ηνωμένη Ευρώπη. Πρέπει να το καταλάβουμε αυτό. Μπορεί να είναι ικανοποιημένη με ένα ενιαίο νόμισμα για τις ελεύθερες αγορές αλλά δεν θέλουν ενιαίους κανονισμούς και ενιαία νομοθεσία. Η κεφαλαιοκρατία εκμεταλλεύεται το γεγονός ότι κάποιες ευρωπαϊκές χώρες έχουν ευνοικότερη φορολογική νομοθεσία από άλλες, ευνοϊκότερους κοινωνικούς και περιβαλλοντολογικούς νόμους από άλλες χώρες. Πώς θα λειτουργούσε η κεφαλαιοκρατία εάν δεν εκμεταλλεύεται φορολογικούς παραδείσους όπως τη Μάλτα; Πρέπει να καταλάβουμε πως η ενώ αρχικά η κεφαλαιοκρατία υποστίρηξε τη λειτουργία της ευρωζώνης, είδε στη συνέχεια πως εάν δημιουργώνταν ενιαία ευρωπαϊκή νομοθεσία θα είχε πρόβλημα. Δεν το ήθελε αυτό. Έτσι η κρίση στην Ευρώπη οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στις προσπάθειες της κεφαλαιοκρατίας να αποδυναμωθεί η Ευρώπη.

Δημ.: Στο βιβλίο σας, αναφερθήκατε στο παράδειγμα του Ισημερινού και άλλων χωρών που μετά την πτώση στην τιμή του πετρελαίου, στα τέλη της δεκαετίας του ’80 είχαν να αντιμετωπίσουν ένα υπέρογκο χρέος με αποτέλεσμα να εφαρμόσουν κι αυτές σκληρά μέτρα λιτότητας, όπως για παράδειγμα γίνεται τώρα και στην Ελλάδα. Οι λαοί αυτών των χωρών, πώς αντιστάθηκαν σε αυτές τις πολιτικές;

J.P: Ο Ισημερινός εξέλεξε έναν εξαιρετικό πρόεδρο τον Ραφαέλ Κορέα, ο οποίος είχε ολοκληρώσει διδακτορικό στις Οικονομικές Επιστήμες της Ηνωμένες Πολιτείες. Καταλαβαίνει λοιπόν πως λειτουργεί το σύστημα και κατανόησε πως τα χρέη της χώρας είχαν συσωρευτεί όσο και περνούσε στη χώρα μια στρατιωτική χούντα που ελεγχόνταν από τις Ηνωμένες Πολιτείες και τη CIA. Ο λαός δεν είχε συμφωνήσει στη συσώρευση αυτού του χρέους και ο Κορέα δήλωσε πως δεν ήταν δυνατόν να αποπληρώσει αυτό το χρέος. Ότι ίσως το ΔΝΤ ή η χούντα ή οι οικονομικοί δολοφόνοι, θα έπρεπε να το αποπληρώσει και όχι ο λαός. Από τότε έχει επαναδιαπραγματευτεί το χρέος και το μείωσε σημαντικά ενώ είχε πει πως θα αποπληρώσει ένα ποσοστό. Αυτή ήτανε πολύ έξυπνη κίνηση και έχουμε δει να έχει γίνει κάτι παρόμοιο στη Βραζιλία, την Αργεντινή και την Ισλανδία. Από τότε ο Κορέα έχει αντιμετωπίσει δυσκολίες λόγω της αντίστασής του στο κατεστημένο. Εάν δεν είναι ευχαριστημένοι οι οικονομικοί δολοφόνοι τότε στέλνουν τους εκτελεστές να σε δολοφονήσουν ή να σε ανατρέψουν. Επιχειρήθηκε να γίνει πραξικόπημα εναντίον του Κορέα, κάτι όμως που έγινε τελικά στην Ονδούρα. Πρέπει να καταλάβουμε πως οι ηγέτες βρίσκονται σε μια πού ευάλωτη θέση και πως τελικά οι ίδιοι οι  λαοί πρέπει να αντισταθούν.

Δημ.: Αναφέρατε το παράδειγμα της Ισλανδίας. Εκτός από το δημοψήφισμα που προκύρηξαν ποια άλλα μέτρα εφάρμοσαν για ξεφύγουν από την κρίση και τη λιτότητα;

J.P: Έχουν επενδύσει πολλά χρήματα σε προγράμματα που δημιουργούν νέες θέσεις εργασίας, ενώ έχουν παραπέμψει σε δίκη πολλούς τραπεζίτες που ευθύνονται για την οικονομική καταστροφή της χώρας, κάτι που έχει τονώσει το ηθικό του λαού. Έχουν πει ΌΧΙ στα μέτρα λιτότητας και στην αποπληρωμή του χρέους. Και προτίμησαν να δημιουργήσουν νέες θέσεις εργασίας. Η απασχόληση οδηγεί στην οικονομία και εάν υπάρχει υψηλή ανεργία, όπως έχετε στην Ελλάδα, η χώρα πάντα θα αντιμετωπίζει προβλήματα. Το πιο σημαντικό πράγμα που πρέπει να γίνει είναι να αυξηθεί η απασχόληση, για να αυξηθούν και τα εισοδήματα και να τονωθεί η αγορά.

Δημ.: Κλείνοντα πιο μήνυμα θα θέλατε να δώσετε στον ελληνικό λαό που συνεχίζει να δοκιμάζεται από τα σκληρά μέτρα λιτότητας;

J.P: Θέλω να βασιστώ στην ιστορία της Ελλάδας. Είσαστε ένα υπερήφανο, δυναμικό έθνος, μια χώρα πολεμιστών. Η μυθολογία του πολεμιστή εν μέρη προέρχεται από την Ελλάδα, όπως και η δημοκρατία. Πρέπει λοιπόν να καταλάβετε πως η αγορά είναι η δημοκρατία σήμερα. Πως οι δαπάνες μας είναι η ψήφος μας. Οι περισσότερες πολιτικές δημοκρατίες είναι πλέον διεφθαρμένες, επειδή ελέγχονται από τις εταιρίες. Η δημοκρατία όμως λειτουργεί με τους κανόνες της αγοράς. Θέλω να ενθαρρύνουν τους Έλληνες να αντισταθούν, να μην αποπληρώσουν το χρέος, να οργανωθούν δημοψηφίσματα, να βγουν στους δρόμους και να απεργήσουν. Να μην δεχτείτε την κριτική ότι είσαστε ανίκανοι, ότι εσείς φταίτε, ότι πρέπει δεχτείτε τη λιτότητα. Αυτό οφελεί μόνο τους πλούσιους. Αποκαταστείστε τη μεσαία τάξη, την απασχόληση και τα εισοδήματα και υπερασπιστείτε τα δικαιώματά σας. Τιμήστε την υπερήφανη ιστορία σας σαν έθνος και γίνετε παράδειγμα προς μίμηση για τον υπόλοιπο κόσμο.

Δημ.: Κύριε Πέρκινς ευχαριστώ που βρήκατε το χρόνο να μας μιλήσετε εδώ στην εκπομπή μας.

_

Advertisements