Ετικέτες

big

Οφθαλμαπάτη

Απόγευμα Κυριακής, 12 Ιουλίου 2015. Σύνοδος Κορυφής των 28.
17 ώρες συνεχών συζητήσεων-έτσι δήλωσαν. Αποτέλεσμα αυτών μια συμφωνία με σαφώς υφεσιακά μέτρα, που πλήττουν τις αδύναμες ομάδες της κοινωνίας στερώντας του τα βασικά για την επιβίωσή του, αλλά και στερώντας την εθνική μας κυριαρχία και έχοντας τη δημόσια περιουσία υπό «ομηρία». Κυρίως όμως να αυξάνονται ξανά οι φόροι στα βασικά είδη για την επιβίωση του ανθρώπου. Λένε ότι, βάσει της κατάστασης που επικρατούσε και της διαπραγματευτικής μας (αδυναμίας)δυανατότητας, η συμφωνία στην οποία κατέληξε ο πρωθυπουργός και ο υπουργός οικονομικών ήταν η καλύτερη δυνατή. Το τερμάτισε..

Απόγευμα Δευτέρας 13 Ιουλίου 2015, Βουλή.
Η κυβέρνηση φέρνει τη συμφωνία με τη μορφή νομοσχεδίου στην ολομέλεια της Βουλής,  προκειμένου να λάβει έγκριση και να ψηφιστεί. Η σχέση που κυριαρχούσε σε αυτό το στάδιο ήταν αυτή που αφορούσε τα κόμματα και τους βουλευτές με τον Πρωθυπουργό και τους νεομνημονιακούς. Σε αυτή την σκηνή θα ολοκληρωνόταν η μεγάλη (επι)στροφή του πρωθυπουργού και της κυβέρνησης. Έπρεπε να πείσει τους βουλευτές του να αποδεχτούν την καταπάτηση των κόκκινων γραμμών του προγράμματος της Θεσσαλονίκης. Το κύριο ενδιαφέρον της απαίτησής του ήταν να τον στηρίξουν οι δικοί του. Να στηρίξουνε σημαίνει να μην διαφωνίσουνε τουλάχιστον. Να τα δεχτούνε και να είναι και συνεπείς στην εφαρμογή τους.

Και ο λαός; Ο λαός, ο κυρίαρχος λαός, η λαϊκή εντολή; Πού πήγαν; Πλέον τέθηκαν στο περιθώριο της πολιτικής σκηνής και των εξελίξεων. Ακόμη κι αν αυτός ήταν που έδωσε την εξουσία στον Τσίπρα να εφαρμόσει την πολιτική που υποσχέθηκε, ο Τσίπρα ευχαρίστησε τον λαό με ένα ευχαριστώ αβάσταχτο. Με την διαστροφική του στάση, μετέφερε όλο το βάρος των συνεπειών των πολιτικών, γεωπολιτικών και οικονομικών παιγνίων, που αναπτύσσονταν μεταξύ των μεγάλων παικτών, στους αδύναμους, από το βάρος που κουβαλούσαν 5 χρόνια, ώμους του λαού. Αντί λοιπόν να τον ανακουφήσει από την ψυχική και σωματική ταλαιπωρία του, αυτός απροειδοποίητα και σε πλήρη αντίθεση με αυτά που έταζε του προσέθεσε επιπλέον. Το αποτέλεσμα μιας τέτοιας προδοτικής για τον λαό και την πατρίδα αντίδρασης και νέας πολιτικής θέσης, ήταν τελικά ο Τσίπρας να θέσει τον εαυτό του απέναντι στο λαό. Από σύμμαχος έγινε αντίπαλός του.

Υπάρχει όμως ένα κυρίαρχο ερώτημα που αποφεύγεται εντέχνως να τίθεται στη βάση των οικονομοτεχνικών προβληματισμών και αναλύσεων.

Θέλουμε να ανήκουμε σε μια Ευρώπη που οι ισχυρότεροι εταίροι να είναι κοινοί εκβιαστές, που καταπατούν το ευρωπαϊκό και διεθνές δίκαιο, που εγκληματούν κατά της ανθρωπότητας και που εποφθαλμιούν την περιουσία και την κυριαρχία τόσο της χώρας μας, όσο και των άλλων λαών;

Εάν όμως η κυβέρνηση σε αυτό το ερώτημα έχει απαντήσει θετικά, ενώ γνωρίζει πολύ καλά πλέον ότι τα τιμήματα που πληρώνει ο ελληνικός λαός, για την διατήρηση μιας τέτοιας συνεργασίας, και συνεχίζει και να την επιδιώκει και να την στηρίζει με όρους  αποικιοκρατικής πολιτικής που σαφώς ορίζονται από τους δανειστές αποικιοκράτες, τότε όλοι όσοι συναινούν είναι και συνυπεύθυνοι για τις συνέπειές της. Ο λαός δεν ψήφισε στις εκλογές ΣΥΡΙΖΑ αλλά και δεν ψήφισε ΟΧΙ στο Δημοψήφισμα για να διατηρούμε μια τέτοια σχέση και να μετατραπούμε σε επαγγελματίες οσφυοκάμπτες!

Όσοι θα επιχειρηματολογήσουν και θα υπερψηφίσουν μια τέτοια συμφωνία, είτε μέρος της είτε στο σύνολό της, τότε θα πρέπει να επανατοποθετεί απέναντι στα νέα δεδομένα και την νέα διομορφούμενη κατάσταση προκειμένουν να ορίσουν την έννοια της ευρωζώνης. Σαφώς  θα χρειαστεί να αντλήσουν από το φαντασιακό τους, ικανές πληροφορίες για να ωραιοποιήσουν την ρεαλιστική έννοια της Ευρώπης, αυτής των οικονομικών δολοφόνων που διαπράττουν εγκλήματα κατά λαών, εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, παραβιάζοντας θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα καθώς και το Ευρωπαϊκό και Διεθνές Δίκαιο. Αυτήν την «Ευρώπη μας σερβίρουν και θέλουν και να την «φάμε» οι ευρωτύρρανοι καθώς και οι συνυπεύθυνοι/συνεργάτες τους, οι κυβερνήσεις τόσο της Ελλάδα όσο και των άλλων κρατών.

Όπως και στο δημοψήφισμα έτσι και τώρα συνεχίζουν να γράφουν στα παλαιότερα των υποδημάτων τους την λαϊκή εντολή. Η αναφορά στην οποία, έχει γίνει κοινοτυπία και δεν αρμόζει σε αυτόν που την επικαλείται. Έχουν μετατραπει πλεόν σε μια μόνιμη παραφωνία στο λαϊκό άσμα!

Η αριστερά έδωσε τις εξετάσεις της και απέτυχε οικτρά! Συνεχώς επιβεβαιώνει την ανεπάρκειά της και την αναποτελεσματικότητά της. Η διαφοροποίηση κάποιων στελεχών της κυβερνήσης αφήνει περιθώρια για να διατηρηθεί αυτή η αριστερίζουσα  σκέψη και πρόταση άσκησης πολιτικής, διαμόρφωσης τρόπου ζωής και σχέσεων εξουσίας και κράτους. Αυτό όμως που προν το παρόν έχει δημιουργήσει σύγχυση και απαιτείται να γίνει ξεκάθαρο, είναι να μην ταυτίσει ο κόσμος την τρέχουσα κυβερνητική νεοφιλελεύθερη(όπως δείχνουν τα πράγματα) πολιτική, με την αριστερή σκέψη. Κι αυτό πρέπει να είναι το ενδιαφέρον όλων των δημοκρατικών κομμάτων. Ο λόγος είναι ότι η διαφορετική σκέψη είναι το κύριο συστατικό της δημοκρατίας. Δεν πρέπει να παραιτηθεί ο λαός από την ελπίδα ότι υπάρχει και θα υπάρχει πάντα κάποια άλλη θέση που να εκφράζει το διαφορά. Πιθανόν ο στόχος των συνεργατών αυτών που επιδιώκουν την οικονομική, πολιτισμική και πνευματική ισοπέδωση, ομογενοποίηση και δημιουργία, έχει σαν τελικό στόχο την αποδόμηση όλων όσων είναι δυνατόν να εκφράσουν ή να εκδηλώσουν αντίσταση. Θέλουν μια Metropolis σήμερα, τον επικαιροποιημένο εφιάλτη αφημένο στην παραίτησή του ανθρώπου και τη επανάληψη του ανόητου.

 

📷

Παίγνιο
Παίκτες
Και οι δυο πλευρές χαμένες;
Ψάξε τον νικητή σε τρίτη- εκτός σκακιέρας, εντός παιγνίου.

Όλα μας τα ψέμματα από μια αλήθεια παρακινούνται. 
Μόνο που αυτή τη μοναδική αλήθεια αγνοούμε.

Κείμενο Carina – ©Κ.Κ

_

Advertisements