Ετικέτες

, ,

Μυθος του Ικαρου και του Δαιδαλου

Σύμφωνα με τη ελληνική μυθολογία, ο Ίκαρος ήταν γιος του Δαιδάλου και της Ναυκράτης, η οποία, κατά μια παράδοση, ήταν δούλη του Μίνωος.

Όταν ο Δαίδαλος καταδικάστηκε από τον Άρειο Πάγο επειδή είχε φονεύσει τον τεχνίτη Τάλω, έφυγε στην Κρήτη. Εκεί κατασκεύασε τον Λαβύρινθο για να ζει μέσα ο Μινώταυρος, ο γιος της γυναίκας του Μίνωος Πασιφάης. Μέσα στον Λαβύρινθο φυλάκισε ο Μίνως και τον ίδιο τον Δαίδαλο με τον γιο του Ίκαρο, διότι ο Δαίδαλος είχε βοηθήσει την Πασιφάη να ενωθεί με τον Ταύρο του Ποσειδώνος και να γεννηθεί ο Μινώταυρος. Ο Δαίδαλος με τον Ίκαρο δραπέτευσαν από τον Λαβύρινθο με τη βοήθεια των φτερών που είχε κατασκευάσει και για τους δύο ο Δαίδαλος, χρησιμοποιώντας πούπουλα και κερί. Τα φτερά αυτά τα προσάρτησαν στους ώμους τους και πέταξαν στον ουρανό.

Ο Ίκαρος όμως, γοητευμένος από την πτήση, παράκουσε την εντολή του πατέρα του να μην πετάει πολύ ψηλά για να μη λιώσει από τη ζέστη του ήλιου το κερί των φτερών, ούτε και πολύ χαμηλά για να μην λυθούν τα φτερά από την υγρασία της θάλασσας: πέταξε ψηλά με αποτέλεσμα να λιώσει το κερί και να αποκολληθούν τα φτερά, να πέσει στη θάλασσα και να χάσει τη ζωή του. Η θαλάσσια περιοχή όπου ο Ίκαρος βρήκε τον θάνατο ονομάστηκε έκτοτε Ικάριο Πέλαγος ή Ικάριος Πόντος. Η περιοχή αυτή βρίσκεται νότια του νησιού που ονομάστηκε Ικαρία. Έτσι διηγείται την ιστορία του Ικάρου ο Απολλόδωρος.

Σύμφωνα με άλλες πηγές, ο Ίκαρος, αναζητώντας τον πατέρα του Δαίδαλο που είχε εξοριστεί στην Κρήτη, επιβιβάστηκε σε πλοίο για να ταξιδέψει, το πλοίο όμως ναυάγησε κοντά στη Σάμο και η θάλασσα ξέβρασε το σώμα του στο νησί, το οποίο από το γεγονός αυτό ονομάστηκε Ικαρία.
πηγή


Σκέψεις

Η ελευθερία είναι μια έννοια με την οποία ο καθένας μας έρχεται αντιμέτωπος κάποια στιγμή ή κάποιες στιγμές της ζωής του και πρέπει να την ορίσει, να τη σχηματοποιήσει, να τη βιώσει- αν μη τι άλλο. Η ελευθερία δεν μπορεί να είναι μια διαπαθητική κατάσταση.
Η ελευθερία δεν μπορεί να σου δοθεί από κάποιον άλλον. Ο άλλος μπορεί να σου δώσει μόνο προσεγγίσεις ελευθερίας και όχι την ίδια την ελευθερία, αυτήν που εσύ έχεις προσδιορίσει ως έννοια.
Η ελευθερία δεν είναι ένας στόχος. Είναι κατάσταση. Είναι βίωμα. Δεν μπορεί να κριθεί εκ του αποτελέσματος.
Ο Δαίδαλος κατασκεύασε κέρινα φτερά για να δραπετεύσουν από τον λαβύρινθο αυτός κι ο γιος του ο Ίκαρος. Κατά τον Δαίδαλο, αυτός ήταν ο σκοπός και εκπληρώθηκε. Ελευθερώθηκαν. Μια ελευθερία όμως από κάτι συγκεκριμένο. Μια ελευθερία καθορισμένου πλαισίου(όχι πολύ ψηλά ούτε πολύ χαμηλά). Μια ελευθερία που οδηγούσε σε συγκεκριμένα μονοπάτια( επιστροφή στην πατρίδα).
Για τον Ίκαρο; Ήταν αυτό η ελευθερία; Προφανώς όχι! Για τον Ίκαρο η ελευθερία ήταν η κατεύθυνση. Η επιλογή. Η δράση. Όχι το αποτέλεσμα.
Οι συνέπειες μιας πράξης είναι πάντα σχετικές και υποκειμενικές. Γιατί οι έννοιες που διαμορφώνουν τα κίνητρά μας, άρα και τις προσδοκίες μας, είναι τα δαχτυλικά μας αποτυπώματα.
Ο έρωτας, η ελευθερία, η μοναξιά, η αξιοπρέπεια, η ζωή κι ο θάνατος είναι μέσα στον καθένα το δικό του φορτίο και ο δικός του απολογισμός. Δεν ποσοτικοποιείται, δεν καταμετράται, δεν καλουπώνεται.
Την ελευθερία δεν την χαρίζουν δυο κέρινα φτερά. Την ελευθερία τη χαρίζει μόνο η υπέρβασή τους…

Κείμενο:©K.K(Carina)

_

Advertisements