Ετικέτες

, , , , , , ,

οι Αστοί του Καλαί (Les Bourgeois de Calais)

Αύγουστος Ροντέν – «Οι Αστοί του Καλαί»  ,  Auguste Rodin – «Les Bourgeois de Calais»

Auguste Rodin

Οι Αστοι του Καλαι (Les Bourgeois de Calais)

Η ιστορία αναφέρεται σε έξι πολίτες του Καλαί (bourgeois de Calais), οι οποίοι τον Αύγουστο του 1347, με επικεφαλής τον Ευστάθιο του Σαν Πιερ, υπήρξαν πρωταγωνιστές μιας οδυνηρής συνδιαλλαγής. O Άγγλος βασιλιάς Εδουάρδος ο τρίτος, απαίτησε προκειμένου να χαρίσει τη ζωή στους κατοίκους της πόλης, που ήταν έτοιμη να πέσει στα χέρια του, να θανατωθούν!

Το επεισόδιο εκτυλίσσεται στην διάρκεια του πολέμου των εκατό ετών μεταξύ Αγλλίας και Γαλλίας, και αφορά την πολιορκία του Καλαί τα έτη 1346-1347 κατά τη διάρκεια της προέλασης του Εδουάρδου. Τον Σεπτέμβριο του 1346, ο Εδουάρδος πολιόρκησε την πόλη του Καλαί, του οποίου η φρουρά με κυβερνήτη τον Σερ Ζαν ντε Βιέν αντιστέκονταν πεισματικά στον αγγλικό στρατό. Μετά από έντεκα μήνες πολιορκίας, η πόλη πεινασμένη θανάσιμα διαπραγματεύτηκε την παράδοσή της με τον Εδουάρδο ο οποίος κουρασμένος και εξαγριωμένος από τη ισχυρή αντίσταση των κατοίκων του Καλαί αποδέχεται την πρόταση παράδοσης με την προϋπόθεση έξι πολίτες να του παραδοθούν και να εκτελεστούν. Αυτό είναι το τίμημα που θα επέτρεπε να αποτίσουν οι κάτοικοι τού Καλαί.

Πράγματι έξι επιφανεις κάτοικοι της πόλης αποφασίζουν να θυσιαστούν για να σώσουν την πόλης τους. Πριν την εκτέλεση οι έξι αστοί υποχρεώθηκαν να βαδίσουν και να φτάσουν μπροστά στον βασιλιά ταπεινωμένοι. Ενδεδυμένοι μόνο με ένα πουκάμισο, ξυπόλητοι, με μια θηλιά στον λαιμό και με τα κλειδιά της πόλης και του κάστρου στα χέρια.

Η ιστορία λέει ότι ο Εδουάρδος, μπροστά σε αυτήν την πράξη χριστιανικής αγάπης και θυσίας, παρακινούμενος και από την γυναίκα του Φιλίππα του Αινώ (γαλλικής καταγωγής), αναγνωρίζει την ύψιστη αλτρουιστική προσφορά των έξι αστών του Καλαί και πείθεται να τους χαρίσει την ζωή υπό την παρουσία της κλαίουσας βασίλισσας.

Το Καλαί πέρασε στα χέρια των Αγγλων το 1347 και παρέμεινε μέχρι το 1558, όταν ο Ερρίκος ο δεύτερος της Γαλλίας κατέλαβε την πόλη από την Μαρία Τυντόρ.

 __

Την ιστορία για τους Αστούς του Καλαί κατέγραψε ο χρονογράφος Ζαν Φρουασάρ (Jean Froissart), στο βιβλίο Τα χρονικά της Γαλλίας. Ο Ζαν Φρουασάρ ήταν συγγραφέας στην αυλή του βασιλιά της Αγγλίας. Ήταν φίλος της Φιλίππας του Αινώ, σύζυγο του Εδουάρδου του τρίτου και βασίλισσα της Αγγλίας με καταγωγή από την Βαλενσιέν, όπως και ο Φρουασάρ. Η διήγηση είναι εμφανώς φίλα προσκύμενη στην γαλλική άποψη ενώ η αξιοπιστία της αμφισβητήθηκε, όταν τα αρχεία του Εδουάρδου του τρίτου για τον Ευστάθιο του Σαν Πιέρ ανακαλύφθηκαν στο Λονδίνο, στα τέλη του δέκατου όγδοου αιώνα και τα οποία ανέφεραν ότι ο Ευστάθιος ο «ηρωικός αστός» που θυσιάστηκε για την πόλη του, ζούσε μέχρι τα βαθιά γεράματα στο Καλαί και απολάμβανε της εύνοιας του Εδουάρδου.


Πηγή φωτογραφίας: londonwalkblog.blogspot.com
Πηγή κειμένου σχετικά με το γλυπτό του Rodin
:geo-s.blogspot.gr

__

.

Σχετικα με το «αστει(οι)» του τιτλου της αναρτησης

Με αφορμή τις σημερινές αυτοδιοικητικές εκλογές και το δημοψήφισμα στη Θεσσαλονίκη για την ιδιωτικοποίηση της ΕΥΑΘ.

Ο Γιάννης Μπουτάρης δήμαρχος Θεσσαλονίκης, σήμερα το πρωἱ, εξερχόμενος του εκλογικού τμήματος στο οποίο ψήφισε, απαντώντας σε ερώτηση δημοσιογράφου σχετικά με τη θέση του για το δημοψήφισμα που διενεργείται παράλληλα με τις αυτοδιοικητικές εκλογές με κάλπες που έχουν στηθεί έξω από τα εκλογικά τμήματα, για την ιδιωτικοποίηση της ΕΥΑΘ, του νερού της Θεσσαλονίκης, δήλωσε: ε, νομίζω ότι αυτά είναι γνωστά, δεν χρειάζεται να πούμε τίποτα παραπάνω. Δηλαδή, ως «γνήσιος αστός», όπως αυτοχαρακτηρίζεται – ας μην ξεχνάμε ότι έχει ταχθεί υπέρ των μεταλλείων χρυσού στη Χαλκιδική, δηλώνοντας την αμέριστη συμπαράστασή του στην εκμεταλλεύτρια καναδική εταιρεία εξορύξεως μετάλλων «Eldorado» – τάσσεται υπέρ της ιδιωτικοποίησής της.

Η ιδιωτικοποίηση όμως ενός κοινωνικού αγαθού, του νερού εν προκειμένω, αφήνει εκτεθιμένους του πολίτες, βορά, στις βουλιμικές κερδοσκοπικές διαθέσεις των επιχειρηματιών και κεφαλαιοκρατών, δίνοντας πρόσβαση μόνο στους έχοντες και κατέχοντες. Το πνεύμα αυτής της πολιτικής εφαρμόστηκε με την λήψη των ικανών εκείνων μέτρων, όπου την πρόσβαση στην υγεία των πολιτών που ανήκουν στα χαμηλά οικονομικά στρώματα, την καθιστούν αδύνατη.

Εάν σχηματικά, αντιπαραβάλλουμε την ιστορία η οποία ενέπνευσε τον Rodin να σχεδιάσει το γλυπτό του παραπάνω μνημείου, με την σημερινή κοινωνική πραγματικότητα, αυτή της «οικονομικής κρίσης» μα κυρίως την εκ βαθέων κρίση αξιών, τότε ευδιάκριτα παρατηρούμε ότι οι εταιρείες ως «αρπαχτικά» που λιμαίνονται τις ζωές των ανθρώπων, έχοντας υπό τον έλεγχό τους τα απαραίτητα για την επιβίωσή τους αγαθά και υπηρεσίες, όπως: νερό, υγεία, τροφή, αποδοθούν με τον «Εδουάρδο» , τότε οι «αστοί» πάντα θα ορθώνουν το ηθικό τους ανάστημα απέναντι στους αυτοχαρακτηριζόμενους «γνήσιους αστούς» μα στην ουσία «αστεί(ους)» πολιτικούς κάθε (μεγαλού)πολης.

«Το γελοίο δεν σκοτώνει τον γενοκτόνο» 
Αντίθετα, συντάσσεται με αυτόν.

Κείμενο ©Carina-Κ.Κ

__

Advertisements